 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
En bij het zien van "Liefde & dorpsgevoel" moet je concluderen dat hij zijn missie nog steeds trouw blijft. Hij paart jazzmuziek aan het kleinkunstlied, zingt over de zaken van het hart, en keert in zijn liedjes onvermoeibaar terug naar zijn geboortestreek, Wieringen en in het bijzonder het dorpje Oosterland. Het is veilig, zo'n nieuw programma van Zijlstra. Je weet je wat je krijgt. Maar het verveelt niet, omdat Jeroen Zijlstra niet blijft hangen in oude successen. "Liefde & dorpsgevoel" bestaat geheel uit nieuwe liedjes. Die staan ook op de gelijknamige cd, die door Radio 2 is uitgeroepen tot "Cd van de Week". Bovendien verandert Zijlstra iedere keer subtiel een beetje van richting. Zo klinkt de vissermanromantiek waarmee hij begon nauwelijks meer door. Daarvoor in de plaats blijkt zijn jeugd op Wieringen steeds meer de inspiratiebron. En wat betreft de liefde: in de ballads schuilt meer bitterheid. Verlaten, verlaten worden, de donkerder kanten van de liefde: ze keren in diverse liedjes terug. Muzikaal is er ook wel iets veranderd. Door overmacht, kun je zeggen. Saxofonist Rutger Molenkamp kan als gevolg van MS niet meer spelen. Het bepalende geluid van zijn sax klinkt dus niet meer. Op de cd heeft dat tot nieuwe keuzes geleid. Er doen strijkers mee en gitarist Jesse van Ruller speelt op diverse nummers. Live echter zijn ze gewoon met z'n vieren, en ook al is het jammer dat de sax van Molenkamp niet meer klinkt, de band speelt nog even vitaal en vrij als tevoren. |
|
|
|
|
|
|
|
|